فردای بوكان

حديث شهرداري

سودابه نيک پي- دانشجوي رشته حقوق –مرکز پيام نور بوکان

خدا رحمت کند آن بينوا را                                     عمو رحمان بگفت اين ماجر را

بگفت اين ماجرا را قبل مرگش                              که بنويسيم سرآخر روي قبرش

که بعد از مدتي رنج و مشقت                                   توأم با سختي و اندوه و محنت

به شصت متري زمين را کرد مهيا                                    بسازد خانه‌اي سر به ثريا

فغان از آن همه محنت که ديدش                              و ليکن خانه‌اي هرگز نديدش

 براي ساختن يک خانه تنگ                               به رويش او نماند يک ذره‌اي رنگ

هراسان مي‌دويدش شهرداري                                  بدو مي‌گفتن ، آقا امر داري؟!

بگفت جانا دگر صبرم تمام شد                                    بده پروانه را ، جانم  بدر شد

چنين مي دادنش پاسخ که آقا                                 يه امضا مانده ، آنهم باشه فردا

اگر خواهي که حل گردد به فوري                        براين محنت صبوري کن صبوري

ز بس آمد بگفتن مانده آنجا                              عمو رحمان بدادش جان ، همانجا !